1 – امام امروز آمد.گفتني‌ها در اين مورد زياد است. مخصوصا در اين چند روز در روزنامه‌ها، سايت‌ها، مجلات و سخنراني‌ها مي‌توان اطلاعات خوبي از زواياي مختلف آن اتفاق شيرين بدست آورد. اما آنچه که تناسب بيشتري با اين ايام دارد تقارن بهمن است با محرم. دو ماهي که در آن، به حقيقت خون بر شمشير پيروز شد.
جريان انقلاب نيز در روزهاي تقارن با محرم  سرعت بيشتري گرفته بود. مردم شور و شوق انقلابي خود را با حماسه حسيني رنگ و بويي تازه مي‌دادند. شايعه شده بود که امام در روز عاشورا به ايران باز مي‌گردد و شاه قصد دارد در همان روز امام را به شهادت برساند. هرکس خود را براي عاشورايي ديگر همچون عاشوراي حسيني آماده مي‌ساخت. رژيم علاوه بر افزايش توان سخت افزاري و ارنج نيروهاي مسلح در خيابان‌ها و گذرگاه‌هاي عمومي، به جنبش نرم افزاري نيز روي آورده بود و دست به دامان هرآنکس مي‌شد که مبارزه‌اش از جنس مبارزه خميني نبود. در اين ميان براي شاه فرقي بين کمونيست‌ها و توده‌اي ها با ملي گراها و يا امثال کاظم شريعتمداري نبود. هر کس که مي‌توانست ذره‌اي در اراده ملت مبني بر تغيير رژيم خللي وارد کند براي شاه حکم نوشدارو را داشت. ملي گراها سعي در وصله کردن خود به نهضت و ماهي گيري از آب گل آلود را داشتند. اعلاميه‌هاي کمونيست ها بود که در هر تظاهرات و راهپيمايي به طور وسيع بين مردم پخش مي‌شد و فتاواي امثال شريعتمداري بود که هر روز بيشتر از روز قبل بر طبل جدايي دين از سياست مي‌کوبيد. در اين گير و دار اما پيام حضرت امام در 21 ذي‌الحجه به سان آبي بود که بر آتش افروزي‌هاي ايشان ريخته شد و تمام رشته‌هاشان را پنبه کرد. رهنمودي که جنس مبارزه را براي همگان ملموس مي‌کرد و هدف حسيني آن را مشخص:
«با حلول ماه محرم، ماه حماسه و شجاعت و فداکاري آغاز شد، ماهي که خون بر شمشير پيروز شد، ماهي که قدرت حق، باطل را تا ابد محکوم و داغ باطله بر جبهه ستمکاران و حکومت‌هاي شيطاني زد. ماهي که به نسل‌ها در طول تاريخ راه پيروزي بر سرنيزه را آموخت. ماهي که شکست ابرقدرت‌ها را در مقابل کلمه حق به ثبت رساند. ماهي که امام مسلمين راه مبارزه با ستمکاران تاريخ را به ما آموخت. راهي که بايد مشت گره کرده آزاديخواهان و استقلال طلبان و حق گويان بر تانک‌ها و مسلسل‌ها و جنود ابليس غلبه کند و کلمه حق باطل را محو نمايد. امام مسلمين به ما آموخت که در حالي که که ستمگر زمان بر مسلمين حکومت جائرانه مي‌کند در مقابل او اگرچه قواي شما نا هماهنگ  باشد، به پا خيزيد و استنکار کنيد.  »

2 -  امروز بيست و پنجمين جشنواره فيلم فجر آغاز مي‌شود. شايد براي صفار هرندي بسيار غير منتظره بود وقتي حدود  دو ماه پيش به دانشگاه صنعتي اصفهان آمد و انبوهي از انتقادها را به سينماي کشور وارد ديد. شايد وقتي پاسخ تکراري « بسياري از اين فيلم ها محصول دوران وزارت من نيست » را زمزمه مي‌کرد ، فکرش را هم نمي‌کرد که با اعتراض دانشجوياني مواجه شود که جشنواره فيلم فجر را سند کم کاري وزارتخانه متبوع ايشان در زمينه سينماي ملي مي‌دانستند. صفار پذيرفت و قول داد که عملکرد نا مطلوب يکساله همکاران خود در عرصه سينماي کشور را در جشنواره امسال ترميم کند. مخصوصا آنکه جشنواره امسال نيز با ايام محرم تقارن يافته و اين براي مسئولين ارشاد فرصتي است تا در سايه شور حسيني غالب بر روان جامعه، به تبيين ارزش‌هاي سينماي ملی و نزدیکی آن به باورهای دینی و انقلابی مردم بپردازند.

3 – افزایش نیروهای آمریکایی در منطقه، دیدارهای مقامات امنیتی آن کشور با سران کشورهای عربی، تصمیم بوش برای اعزام 22 هزار نیروی نظامی جدید به عراق، گرمی بازار شایعات رسانه‌های غربی و صهیونیستی و …  همه و همه نشان از یک جنگ روانی تمام عیار در مقابل اراده ملت ایران است. اراده ملتی که به زعم آن‌ها مرعوب شدنشان برابر است با عقب نشینی دولت از اصول و ارزش‌ها و کرنش در مقابل استکبار.
آیا آمریکا در آینده‌ای نزدیک به ایران حمله خواهد کرد؟
این سوالی است که در روزهای اخیر فکر و ذهن عده‌ای را به خود مشغول کرده و برخی رسانه‌های مزدور داخلی نیز همسو با رسانه‌های بیگانه، به آن دامن می‌زنند. غافل از اینکه این وعده پوشالی پس از حادثه یازدهم سپتامبر و عربده‌کشی‌های بوش، مهمترین تیتر خبری بوق‌های رسانه‌ای غرب است که در یک سیکل سینوسی در این چند سال اخیر مرتباً تکرار شده و هر بار بیشتر از گذشته شاهد پوچی و توخالی بودن آن بو‌ده ایم.
اوضاع بحران زده کشورهای خاورمیانه، وضعیت اسفبار نیروهای ناتو در افغانستان، شکست سیاست‌های بوش در عراق، مقاومت جانانه حزب‌الله در جنگ 33 روزه و شکستن هیمنه رژیم اشغالگر قدس، استمرار ایستادگی حماس در برابر فشارهای داخلی و خارجی، مقاومت نیروهای مردمی در برابر جریان 14 مارس در لبنان، روند رو به جلو افزایش قدرت ایران در منطقه، افول قدرت نمایی‌های امریکا در حمله به عراق و افغانستان، بومی شدن دانش هسته ای در ایران، شکست طرح خاور میانه بزرگ و از همه مهمتر گسترش جریان بیداری اسلامی در جهان،  حکایت از آن دارد که آمریکا هیچگاه به ایران حمله نخواهد کرد و به عبارت بهتر جرات حمله به ایران را نخواهد داشت چرا که به قول رهبر معظم انقلاب: « امریکا علیه جمهوری اسلامی ایران تا به حال هرکاری توانسته انجام داده و اگر کاری را نکرده، قادر به انجام آن کار نبوده است.» و همگان بر این نکته معترفند که ایران امروز به مراتب قدرتمند تر از ایران گذشته است.
 این از چرایی جنگ روانی و اما اهداف این جنگ روانی:
چهار سال از اشغال عراق و پنج سال از حمله به افغانستان می‌گذرد. آمریکایی‌ها در طی این سالها علی رغم پرداخت هزینه‌های گزاف، هر روز بیشتر از دیروز در باتلاقی که خود برای خویش فراهم کرده‌اند فرو می‌روند. فشارهای داخلی و خارجی هر روز بر بوش بیشتر می‌شود و او می‌خواهد ایران را مسئول شکست خود در عراق معرفی کند؛ در حالی که به اعتراف اکثر سران آمریکا دخالت ایران در عراق واقعیت ندارد و این سیاست‌ها‌ی غلط بوش و تیم حاکم بر کاخ سفید است که این شکست مفتضحانه را برای آمریکا به ارمغان آورده است. نمود واقعی این مسئله در گزارش بیکر- همیلتون عینیت می‌یابد تا آنجا که مذاکره با ایران تنها راه برون رفت امریکا از این بحران به بوش پیشنهاد می‌شود. غرب اکنون بیشتر از همیشه خود را محتاج به ایران می‌بیندولی خوی استکباری و غرور کاذب، این اجازه را به آنها نمی‌دهد که صریحاً خواسته خود را بیان کنند. بنابر این جنگ روانی اخیر را باید ابزاری برای ارعاب ملت ایران قلمداد کرد که هدف آن گشودن باب مذاکره با ایران است؛ و البته امریکا وقتی در این مذاکره پیروز خواهد شد که ایران را به مذاکره با خویش نیازمند سازد و از موضع قدرت سخن بگوید.
در این تاکتیک هم امریکا مثل همیشه شکست خواهد خورد چرا که ملت ایران با حفظ انسجام و همدلی و حمایت همه جانبه از دولت مردمی، گوش به فرمان رهبر و مقتدای خویش دارد و این همان چیزی است که امریکا از آن واهمه دارد.

محرم است و شور حسینی است که در سینه تک تک مردمان این سرزمین فوران کرده است. در تعجبم از حماقت این حاکمان مستکبر که درست در لحظه‌ای برای ملت ما شاخ و شانه کشیده‌اند و چنگ و دندان نشان می‌دهند که  مردم ایران در تب و تاب حماسه عاشورا قرار دارند و جانشان مملو از روح ظلم ستیزی  است . چرا که آن را از اربابی‌ به میراث برده‌اند که فریاد «هیهات من‌الذله» او  هنوز در گوش تاریخ طنین انداز است.

به یاد فرمایش زیبای امام سجاد علیه‌السلام می‌افتم که فرمود:« سپاس خدای را که دشمنان ما را از احمق ترین مردمان قرار داد.»