تو اين چند روزه خيلي از دوستان بهم گفتند که چرا مطلب نمي‌نويسم و وبلاگم را به روز نمي‌کنم. البته من هم ضمن عذر خواهي و تشکر از لطفشون، دليلش را براشون گفتم. دليل اون هم چيزي نيست جز اينکه دارم خاطرات اردو را توي تالار گفتگوي گروه از بلاگ تا پلاک مي‌نويسم و دوست ندارم کاري که شروع کردم به خاطر مشغوليت‌هام ناتموم باقي بمونه.
راستش اول مي‌خواستم خاطرات را همين جا توي وبلاگ بنويسم اما بعد ديدم هم حجم مطالب ممکنه خيلي باشه و هم اينکه اين کار، زياد با اصول من براي وبلاگ‌نويسي همخواني نداره. از جهتي ديدم اگر توي گفتگوها بنويسم - به اين دليل که در صفحه اول پارسي بلاگ نمايش داده ميشه- چه بسا تعداد افراد بيشتري – مخصوصا اردو نيامده‌ها – خاطرات را بخونند و با فضاي اردو – البته از ديد من – آشنا بشند. دليل ديگري هم که نوشتن توي تالار گفتگو را انتخاب کردم، اين بود که اين امکان براي ديگر دوستاني که با هم اردو بوديم هم فراهم بشه که خاطرات خودشون را بنويسند تا در آخر يک مجموعه قشنگ از نوشته‌هاي بچه‌ها پيرامون اردو جمع‌آوري شده باشه؛ اما زهي خيال باطل !

حالا که حرف به اينجا رسيد بزاريد يه چيز ديگه هم بگم: به روز کردن وبلاگ براي من تابع معيارهاي خاصيه که براي خودم تعريفشون کردم. ببينيد به نظر من اين اصلا مهم نيست که يک نفر تو وبلاگش هر روز مطلب بنويسه و يا حتي روزي چندتا پست بزاره. بلکه از نظر من کيفيت مطالب از اهميت بيشتري برخورداره.درسته که وبلاگ يک صفحه شخصيه اما قبول داريم که هر مطلبي که توي اين صفحه شخصي گذاشته ميشه بالاخره بازديدکننده‌هايي داره. اينکه آدم براي به روز نگه داشتن وبلاگش، بياد هر روز در مورد کوچکترين اتفاقات زندگيش بنويسه، يا کم اهميت ترين تفکراتي که به ذهنش مياد را بيان کنه، فکر نمي‌کنم کار زياد جالبي باشه. چون اين آدم براي نوشتن وبلاگ را انتخاب کرده نه يک دفترچه معمولي و بايد بدونه که احتمالا مخاطباني هستند که اون نوشته‌ها را مي‌خونند و اگر چندين بار با يک تيپ مطلب مواجه بشند شايد برداشتي کودکانه از نويسنده وبلاگ تو ذهنشون ايجاد بشه و کمترين اثرش آن خواهد بود که ديگه اصلا گذارشون هم به اونجا نيفته. البته من منکر اين نيستم که مديريت وبلاگ امري‌است کاملا شخصي و آدم نبايد به خاطر خوشامد مخاطب دست به هر کاري بزنه اما حرف من يه چيز ديگه‌است. حرفم سر به زور به روز نگه داشتن وبلاگه!
با نگاهي گذرا به بعضي از وبلاگ‌هايي که مهمترين افتخارشون اينه که هر روز به روزند و يا حتي روزي چندتا پست مي‌گذارند، مي‌بينيم که مطالبشون پر است از غلط‌هاي املايي و نگارشي که اين خود جداي از پاس نداشتن پارسي! نوعي توهين به خواننده است. اخيرا هم که بازار کپي – پيست مطالب داغ داغه و بعضيا براي به روز نگه داشتن وبلاگشون، روي دستگاه فتوکپي را هم سفيد کرده‌اند! حالا آيا واقعا اينجور به روز نگه داشتن وبلاگ درسته؟