هميشه وقتي از زيارت امام رضا برمي‌گردم، تا چند روز اين قسمت از دعاي بعد از زيارت آقا ورد زبونمه؛ اما باورم نميشد هنوز چند روز نگذشته باشه که دوباره بايستم روبروي ضريح روانبخشش  و همون دعا را بخونم!

شب از نيمه گذشته است و من اکنون دوباره در خانه در حسرت آن حرم با صفا نشسته‌ام و باز با خود زمزمه مي‌کنم: سَيِّدي لَوْ عَلِمَتِ ٱلْاَرضُ بِذُنُوبِي لَسَاخَتْ بِي...